Đorđo Sladoje dobitnik Disove nagrade za 2019. godinu

Đorđe Sladoje

Žiri za dodelu Disove nagrade za poeziju za 2019. godinu u sastavu: dr Nedeljka Bjelanović, naučni saradnik u Institutu za književnost i umetnost u Beogradu, dr Jovan Delić, redovni profesor Filološkog fakulteta u Beogradu (predsednik) i Đorđe Nešić, pesnik iz Bijelog Brda, na sastanku održanom 1. marta 2019. godine u Beogradu, doneo je jednoglasnu odluku da se Disova nagrada za 2019. godinu dodeli pesniku Đorđu Sladoju iz Novog Sada za njegovo celokupno pesničko stvaralaštvo.

Đorđo Sladoje ima do sada ukupno dvadeset i dve veoma uspele i visoko ocenjene knjige, što ga svrstava u red najostvarenijih savremenih srpskih pesnika prepoznatljivoga glasa, disovski gorkog, disovski strogo kritički usmerenog na naše dane, ali i disovski odanog svojoj pesničkoj tradiciji, jeziku, otadžbini i narodu. Taj glas je skeptičan, obeležen iskustvom rata, izbeglištva, poraza, osećanja obeskorenjenosti, nužno elegičan, protkan ironijom i gorkim humorom; dramatičan glas o dramatičnom i u dramatičnom vremenu. Verovatno su zato nekolike njegove knjige komponovane kao “petočinke” – kao prikrivene drame vođene prema tragičnoj katarzi.

S najdubljim uverenjem da smo odabrali pravoga pesnika za Disovu nagradu, da postoji lepa i duboka saglasnost između nagrađene poezije i pesništva Vladislava Petkovića Disa, članovi žirija danas predaju ovu odluku na uvid i ocenu javnosti.


Đorđo Sladoje
(biografija)

Đorđo Sladoje je rođen 1954. godine u Klinji kod Uloga, u Gornjoj Hercegovini. Gimnaziju je završio u Sečnju, a studije sociologije u Sarajevu. Do 1992. godine radio je u Narodnoj i Univerzitetskoj biblioteci u Sarajevu. U vreme rata u Bosni i Hercegovini izbegao je sa porodicom u Vrbas, gde je radio kao sekretar Festivala poezije mladih i urednik časopisa Trag do 2007. godine. Od 2007. godine radi kao urednik književnog programa u Kulturnom centru Novog Sada.

Objavio je dvadeset i dve knjige poezije i priredio je Najlepše pesme Rajka Petrova Noga (2002).

Za svoj pesnički rad dobio je niz najznačajnijih nagrada: Zmajevu nagradu, Dučićevu nagradu, Žičku hrisovulju, nagradu „Branko Ćopić”, „Laza Kostić”, „Jelena Balšić”, „Risto Ratković”, „Skender Kulenović”, „Duško Trifunović”, „Matijević”, „Šantićevu nagradu”, „Petrovdanski vijenac”, „Kruna Despota Stefana Lazarevića”, „Kočićevo pero”, „Kondir Kosovske devojke”, „Pečat Varoši sremskokarlovačke”, BIGZ-ovu nagradu, „Pjesnik – svjedok vremena”, nagradu lista „Mladost”, „Grad pisaca – Herceg Novi”, „Zaplanjski Orfej”, Oktobarsku nagradu Vrbasa, „Odzivi Filipu Višnjiću”, „Veliku bazjašku povelju” u Rumuniji, „Zmaj Ognjen Vuk”, „Marko Miljanov” i „Pesničko uspenje” na 700-godišnjicu manastira Banjska.

O poeziji Đorđa Sladoja pisali su najistaknutiji srpski kritičari i objavljena su dva zbornika kritičkih radova. Povodom nagrade „Žička Hrisovulja” Biblioteka „Stefan Prvovenčani” iz Kraljeva organizovala je razgovor o Sladojevoj poeziji i 2008. godine objavila zbornik radova sa toga skupa pod naslovom Đorđo Sladoje, pesnik. Na književnoj manifestaciji „Pjesnička riječ na izvoru Pive” održan je simpozijum kritike o poeziji Đorđa Sladoja, a Kulturni centar u Plužinama i novosadski izdavač „Orfeus” objavili su 2016. godine zbornik radova sa pomenutog simpozijuma kritike o poeziji Đorđa Sladoja pod naslovom Silazak u samoću.

Živi i radi u Novom Sadu.